30 juni 2016
Artikel, Nieuws

Onzekerheden in het octrooiverleningsproces

Ondernemen is risico nemen. Een octrooi kan daarin zorgen voor zekerheid. Maar ook het octrooiverleningsproces brengt onzekerheden met zich mee.

Enige tijd geleden berichtte het bekende IP-blog The IPKat over een experiment. In het lab werd aan deelnemers een tijdrovende taak opgedragen met een mogelijke prijs. De deelnemers kregen hierbij enige, maar onvolledige feedback over hoe goed ze het deden en mochten hierbij zelf bepalen wanneer ze zouden stoppen met de taak. De voorlopige conclusie? Veel deelnemers maakten hierbij geen rationele keuzes en gingen vaak te lang door.

Volgens de onderzoekers was dit een goede simulatie van het octrooiverleningsproces: het verkrijgen van een octrooi kost tijd en geld; het is onzeker of er aan het einde van de rit een octrooi zal worden verleend; en de "feedback" van de verlenende instantie is niet altijd zo volledig als je zou wensen. Ze concluderen daarom dat aanvragers van octrooien vaak te optimistisch zijn over hun kansen.

Deze conclusie lijkt te verreikend op basis van een dergelijk labonderzoek. Er worden in het artikel van The IPKat geen details gegeven over de deelnemers bijvoorbeeld. Het kan heel goed zijn dat dit studenten waren in plaats van ondernemers. Details over hoe de onvolledige feedback tot stand kwam, is er ook niet. Desondanks nodigt de studie wel uit tot speculatie over de mogelijke factoren die beslissingen in octrooiverleningsprocedures moeilijk kunnen maken.

Het artikel wijst als mogelijke oorzaken voor het (te) lang doorgaan met de taak "optimism bias" en "overconfidence bias aan. "Optimism bias" is de valse indruk dat jou geen slechte dingen kunnen overkomen. Bij "overconfidence bias" hebben mensen meer vertrouwen in zichzelf dan op basis van de feiten te verantwoorden valt. Niet vermeld, maar waarschijnlijk ook belangrijk is de "sunk-cost fallacy": als er al veel tijd en moeite in een "taak" (octrooiaanvrage) zit kan het soms voelen als verspilling om de stekker eruit te trekken.

Onzekerheid zal er altijd blijven. In octrooiwetten wordt geprobeerd om concepten als "nieuwheid" en "inventiviteit" zo objectief mogelijk in te vullen, maar de beoordeling zal altijd afhankelijk blijven van menselijke interpretatie. Bovendien is het onmogelijk om volledig zicht te hebben op alle relevante prior art. In een berucht geval bleek zelfs een oud Donald Duck-verhaal funest.

Toch zijn er manieren om de onzekerheid in het octrooiverleningsproces te verkleinen. Een goed idee is bijvoorbeeld om vóór het laten opstellen van een octrooitekst onderzoek te doen naar bestaande octrooiliteratuur. Dit kan bijvoorbeeld via de website Espacenet. Ook een octrooigemachtigde kan dit onderzoek uitvoeren. Op basis van zo’n vooronderzoek kan er een beter beeld verkregen worden van de slagingskansen, zodat een "overconfidence bias" wellicht vermeden kan worden.

Ook tijdens het octrooiverleningsproces kan een octrooigemachtigde helpen de kansen van een aanvrage in te schatten. Zij kunnen bijvoorbeeld informatie verschaffen over hoe sterk de argumenten van de onderzoeker van de octrooiverleningsinstantie zijn. Om de analogie van het onderzoek te gebruiken: een goede octrooigemachtigde kan zorgen dat de feedback minder onvolledig wordt, zodat de juiste beslissing genomen kan worden.

Onzekerheid is onmogelijk te vermijden bij het verkrijgen van een octrooi, maar een octrooigemachtigde kan helpen deze onzekerheid te verminderen en bij elke stap een realistische inschatting geven van de kansen.

Terug